| Poesía Popular | ||
| Cantigas de amigo | Villancico | INICIO |
| Jarchas | ||
Textos procedentes de:
|
||
![]() |
||
| En el resto de jarchas leemos sólo la versión actualizada. | ||
Aurora buena, dime, de dónde vienes. Ya lo sé que a otra amas, a mí no me quieres. |
Decid vosotras, hermanillas, ¿Cómo refrenaré mi pesar? sin el amado yo no viviré y volaré a buscarlo. |
Dime si eres una adivina que echa la buenaventura según la verdad, dime, cuándo vendrá mi amigo Isaac |
| 1 | 2 | 3 |
Dime, cómo podré soportar tan larga ausencia ¡Ay, ojos del amante si tú no estás! |
¿ Qué haré qué será de mí si tú me dejas? Amigo, no te apartes de mí. |
Viene la Pascua y yo sin él. ¡Cómo padece mi corazón por él! |
| 4 | 5 | 6 |
Oh tú, mi dulce dueño Ibrahim, Ven a mi casa por la noche. Si no, si es que tú quieres, Yo me iré a la tuya. ¡Dime dónde te encontraré! |
No quiero yo amiguito sino el moreno |
Al clarear el día, no dormiré, Buen Abu’l-Qasim, rostro de alba. |
| 7 | 8 | 9 |
Madre, mi amigo se va y no vuelve. Dime, madre, ¡qué haré yo? |
¡Oh corazón mío, que quieres amar bien! Mi corderito se va y tú no le dejas de amar. |
Sí, sí, ven, oh señor mío, cuando (si) venís aquí, la boquita roja alimentaré (de besos) como la paloma rojiza. |
| 10 | 11 | 12 |
No se queda ni me quiere decir palabra No dormiré con el seno abrasado, madre. |
Si me amas como hombre cabal, besa aquí esta sarta de perlas, esta boquita de cerezas. |
¡Madre qué amigo! su guedejuela es rubia el cuello blanco y la boquita coloradita. |
| 13 | 14 | 15 |
¿Qué haré, madre? mi amado está en la puerta. |
Madre, yo no quiero tener el collar …el vestido para mí. Mi amado quiere que mi cuello aparezca desnudo en su blancura, No quiere joyas |
¡Amado mío, sola No me puedes dejar! Ven, besa mi boquita, Yo sé que no te irás. |
| 16 | 17 | 18 |
Vete, desvergonzado, vete por tu camino, que no me tienes ley. |
¡Dios mío! ¿Cómo podré vivir con este revoltoso (o: fullero) que antes de saludar ya está amenazando con irse? |
¡No me muerdas, amigo! ¡No, no quiero al que hace daño! El corpiño [es] frágil. ¡Basta! A todo me niego. |
| 19 | 20 | 21 |
Oh madre, si no cesa la locura, enseguida moriré. Traed mi vino de casa de Ga'far, acaso sanaré. |
¡Piedad, piedad, hermoso! Di ¿por qué tú quieres, ¡ay Dios! Matarme? |
Dime, ¿qué haré?¿cómo viviré? Espero a mi amigo; por él moriré. |
| 22 | 23 | 24 |
¡Tanto amar, tanto amar! Enfermaron mis ojos brillantes Y duelen tanto. |
Decidme: ¿cuándo mi señor, oh amigos, querrá, por Dios, darme su medicina? |
La muerte es mi estado, porque mi estado es desesperado. ¿Qué haré, oh madre mía? El que me mima va a marcharse. |
| 25 | 26 | 27 |
Madre, dile a Yáqub La sensatez de las mujeres es poca. No pases la noche lejos de mí: mi amor es para el que se queda. |
!Se nace acaso con mala suerte! ¡Quebrad, ojos míos, y doleos más aún! |
¡Ay moreno, ay consuelo de los ojos! ¿Quién podrá soportar la ausencia amigo mío? |
| 28 | 29 | 30 |
¡Sácame de cómo estoy! porque mi situación es desesperada! ¿Qué haré madre? ¡Ven, que voy a llorar! |
¡Ven, oh hechicero! Un alba que tiene tan hermoso fulgor, cuando viene pide amor. |
Mi amigo [está] enfermo de mi amor. ¿Cómo no ha de estar[lo]? ¿No ves que a mí no se ha de acercar?. |
| 31 | 32 | 33 |
¿Quién me quita el alma? ¿Quién quiere mi alma? |
¡Oh tierna madre mía! Al rayar la mañana, viene Abu 'l-Haÿÿāÿ con su faz de aurora.
|
Si os vais, dueño mío [mirad] que antes he de besaros la boquita roja bermeja como la cúrcuma.
|
| 34 | 35 | 36 |
Dije: ¡Cómo hace revivir [una] boquita dulce como ésa! |
Pero, si es buen amador, pues no se le olvidará, no, mi morir, madre. |
Has de saber, amor mío: quédome yo sin dormir. Ven ya, ven, amigo mío: no sé sobrellevar tu huir |
| 37 | 38 | 39 |
Decidme cómo mi dueño, oh gentes, míralo por Dios no me da su medicina.
|
Busca darme gusto. No hay que adelantarse. Ir despacio es regla. Que debe guardarse. |
|
| 40 | 41 | |
| Cantigas de amigo | ||
| ARRIBA | ||
| Texto de http://es.wikisource.org/wiki/Cantigas_de_amigo | ||
| Son de Martin Codax | ||
| Descarga en PDF | ||
| 1 | Audio | |
Ondas do mar de Vigo, se vistes meu amigo? E ai Deus!, se verra cedo?
Ondas do mar levado, se vistes meu amado? E ai Deus!, se verra cedo?
Se vistes meu amigo, o por que eu sospiro? E ai Deus!, se verra cedo?
Se vistes meu amado, por que ei gran coidado? E ai Deus!, se verra cedo? |
|
|
| 2 | Audio | |
Mandad'ei comigo Mandad'ei comigo, ca ven meu amigo. E irei, madr' a Vigo
Comigo'ei mandado, ca ven meu amado. E irei, madr' a Vigo
Ca ven meu amigo e ven san' e vivo. E irei, madr' a Vigo
Ca ven meu amado e ven viv' e sano. E irei, madr' a Vigo
Ca ven san' e vivo e d'el rei amigo E irei, madr' a Vigo
Ca ven viv' e sano e d'el rei privado. E irei, madr' a Vigo |
|
|
| 3 | Audio | |
Ay Deus, se sab' ora meu amigo Ay Deus, se sab' ora meu amigo com' eu senneira estou en Vigo! E vou namorada.
Ay Deus, se sab' ora meu amado com' eu en Vigo senneira manno! E vou namorada.
Com' eu senneira estou en Vigo, e nullas gardas non ei comigo! E vou namorada.
Com' eu senneira en Vigo manno, e nullas gardas migo non trago! E vou namorada.
E nullas gardas non ei comigo, ergas meus ollos que choran migo! E vou namorada.
E nullas gardas migo non trago, ergas meus ollos que choran ambos! E vou namorada |
|
|
| 4 | Audio | |
Quantas sabedes amar amigo Quantas sabedes amar amigo treides comig' a lo mar de Vigo. E bannar nos emos nas ondas!
Quantas sabedes amor amado, treides comig' a lo mar levado. E bannar nos emos nas ondas!
Treides comig' a lo mar de Vigo e veeremos lo meu amigo. E bannar nos emos nas ondas!
Treides comig' a lo mar levado e veeremo' lo meu amado. E bannar nos emos nas ondas! |
|
|
| 5 | Audio | |
Ay ondas que eu vin veer Ay ondas que eu vin veer, se me saberedes dizer por que tarda meu amigo sen min.
Ay ondas que eu vin mirar, se me saberedes contar por que tarda meu amigo sen min |
|
|
| Villancico | ||
| ARRIBA | ||
Textos procedentes de:
|
||
En la fuente del rosel lavan la niña y el doncel En la fuente de agua clara con sus manos lavan la cara. Él a ella y ella a él, lavan la niña y el doncel. En la fuente del rosel lavan la niña y el doncel. |
Caballero, queráisme dejar, |
A los baños del amor |
| 1 | 2 | 3 |
Porque sane deste mal |
La niña que amores ha sola, |
A coger amapolas, |
| 3 | ||
| Si eres niña y has amor, ¿qué harás cuando mayor? |
||
| 4 | 5 | 6 |
Ojos morenos, |
En Ávila, mis ojos, |
Los ojos de la niña |
| 7 | 8 | 9 |
Véante mis ojos, |
Ya nunca verán mis ojos |
Pues se pone el sol, |
| 10 | 11 | 12 |
¿A quién contaré yo mis quejas, |
Peinarme quiero yo, madre, |
Madre, la mi madre, |
| 13 | 14 | 15 |
Madre mía, amores tengo; |
Si la noche hace escura, |
¡Allá irás, doña vieja, con tu pelleja! Sospira como mozuela, dice que amor la desvela, non tiene diente ni muela, rumia al comer, como una oveja. ¡ Allá irás doña vieja!
|
| 16 | 17 | |
| A las mozas Dios las guarde, y a las viejas, rabia las mate |
¿Qué me quiere esta mala vieja? |
|
| 18 | 19 | 20 |
Morenica me era yo: |
Perdida traigo la color: |
Preso me lo llevan |
| 21 | 22 | 23 |
So el encina, encina, |
Al alba venid, buen amigo, |
Ya cantan los gallos, |
| 24 | ||
De los álamos vengo, madre, |
||
| 25 cantado | ||
| Mi querido es ido al monte, y ya tañen la oración: no se puede tardar, no. |
||
| 26 | ||
¿Agora que sé de amor |
||
| 27 | 29 | |
| Agora que soy niña quiero alegría, que no se sirve Dios de mi monjía. Agora que soy niña en cabello, ¿me queréis meter monja en el monasterio? ¡ Que no se sirve Dios de mi monjía! Agora que soy niña quiero alegría, que no se sirve Dios de mi monjía. |
De ser malcasada |
|
| 28 | ||
-Meterte quiero yo monja, |
||
| 30 | 31 | |
|
Soy casada y vivo en pena; ¡ ojalá fuera soltera! |
|
| 32 | ||
| Soy garridica y vivo penada por ser malcasada. |
||
33 |
34 | |
Entra mayo y sale abril, |
Ora baila tú. |
Ya florecen los árboles, Juan: |
| 35 | 36 | |
—Dime, pajarito, |
[A] aquel caballero, madre, |
|
| 37 | 38 | 39 |
| ¡Quedito, no me toquéis, entrañas mías, que tenéis las manos frías! |
Arrojóme las naranjitas con el ramo del verde azahar, arrojómelas y arrojóselas, y volviómelas [a] arrojar. |
Porque te besé, carillo, me riñó mi madre a mí: torna el beso que te di. |
| 40 | 41 | 42 |
Niña y viña, peral y habar, |
No me habléis, conde, |
¡Ay que non era, |
| 44 | 45 | |
No me los ame nadie |
Alta estaba la peña |
|
| 43 | 46 | 47 |
| ARRIBA | ||